×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه های خبری

true
    امروز  یکشنبه - ۲۹ اردیبهشت - ۱۳۹۸  
true
true
فیلم بازداشتگاه شماره ۱۷ نگاه طنز به جنگ دارد

به گزارش امتداد نیوز به نقل از روابط عمومی و امور بین الملل موزه انقلاب اسلامی و دفاع مقدس؛ انتهای خیابان سرو فیلم بازداشتگاه شماره ۱۷ را با حضور رامیتن شهبازی منتقد سینما و تلویزیون در موزه اکران و مورد نقد و بررسی قرار داد.

شهبازی در این جلسه گفت: این فیلم با فیلم هایی که در ژانر جنگ ساخته شده اند متفاوت و متمایز است چرا که طنز و شیرینی در این فیلم وجود دارد که توسط کارگردان به فیلم تزریق شده است.

وی ادامه داد: این کارگردان نگاه طنز آمیزی در همه فیلم هایش دارد. این فیلم با یک فضای جدی شروع می شود زیرا فضای جنگ را به تصویر می کشد.

منتقد سینما و تلویزیون با بیان اینکه این فیلم وجوه زیبایی شناسانه و زندگی دارد، افزود: شخصیت های در این فیلم تلاش می کنند در فضایی که دلچسب نیست زندگی معمولی خود را داشته باشند.

شهبازی تاکید کرد: این فیلم خیلی به دنبال زدن حرف های بزرگ نیست و نمی توانیم بگویی در این فیلم به دنبال اسطوره های جدید هستیم.

وی اظهار کرد: این فیلم به دنبال این است که به شیوه های سینمای امریکایی قهرمان بسازد، در واقع اینجا بحث ایدئولوژی هم مطرح نیست به خاطر اینکه قهرمان مطلوب امریکایی قرار است ساخته شود.

منتقد سینما و تلویزیون با اشاره به اینکه هر کدام از شخصیت های فیلم یک وجه از زندگی را می سازند، گفت: فیلم دقیقا تا ابتدای نقطه عطف دوم نقش جاسوس را پنهان می کند و در این نقطه است که جاسوس مشخص می شود و ما آن را می شناسیم.

شهبازی تصریح کرد: این فیلم با ماجرای فرار ناموفق آغاز می شود و با فرار موفق پایان می یابد و داستان فیلم براساس قوانین جدید فیلم نامه نویسی، یک داستان کامل است چرا که با ناکامی شروع می شود و با کام یابی به پایان می رسد.

وی با بیان اینکه لحن کمیک برای این فیلم مناسب است و این فیلم را نشان دار می کند، گفت: این فیلم از هجو کردن ماجرا استفاده می کند تا فیلم را نشان دار کند.

منتقد سینما و تلویزیون ادامه داد: صحنه های کمیک فیلم در ستون فقرات فیلم نامه قرار ندارد زیرا با یک فیلم کمدی طرف نیستیم، اگر این گونه بود صحنه های کمیک در ستون فقرات فیلم نامه اتفاق می افتاد.

شهبازی اظهار کرد: رویارویی و مواجهه آن چیزی که داستان را پیش می برد و آن چیزی که در عرض داستان به عنوان کمیک مطرح است، داستان و روایت فیلم را شکل می دهد.

وی با اشاره به اینکه در بخشی از فیلم شاهد کمدی موقعیت هستیم و با آن همزاد پنداری می کنیم، گفت: پایان فیلم بسته می شود اما در واقع پایان داستان باز است زیرا نمی دانیم په بلایی سر شخصیت ها می آید.

منتقد سینما و تلویزیون بیان کرد: فیلم نامه این فیلم طوری طراحی شده که در کل پلات ها و سکانس ها نقطه تقابل در نظر گرفته شده است به طوری که فیلم با شکست شروع می شود و با پیروزی تمام می شود و این داستان را می سازد و می توانیم به عنوان الگو درباره آن صحبت کنیم.

شهبازی تاکید کرد: این فیلم هفتاد سال پیش ساخته شده است و به لحاظ فرهنگی شوخی هایی که دارد با طبع ما همخوانی ندارد اما به خاطر اینکه کمدی موقعیت خلق می کند برای ما متفاوت است.

وی با بیان اینکه یکی از دلایل موفقیت فیلم، کمدی موقعیت است و از جایی کمدی موقعیت را به وجود می آورد که انتظارش را نداریم، ادامه داد: این فیلم هنوز سر پا است و آن هم به خاطر خلق موقعیت های یکسان است و اینگونه فیلم ساخت ها بسیار سخت است.

منتقد سینما و تلویزیون با اشاره به اینکه در نقطه عطف دوم همه شخصیت ها در یک بالانس قرار دارند، گفت: شوخی جذاب این فیلم این است که همه آلمانی ها خودشان را شبیه هیتلر می کنند.

شهبازی با بیان اینکه این فیلم شوخی های بامزه ای دارد که با جزئیات درون فیلم شوخی می کند اما بعد تبدیل به یک امر فراگیر می شود، ادامه داد: نگاه طنز کارگردان به تمام موقعیت های زندگی ثابت است و تمرکزش را بر روی موقعیت ها می گذارد.

وی در پایان خاطر نشان کرد: آن چیزی که این فیلم را نزدیک به تئاتر می کند نوع روابط و دیالوگ های شخصیت ها است البته این فیلم وجه سینمایی دارد.

true
برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false