×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه های خبری

true
    امروز  پنج شنبه - ۲۶ مهر - ۱۳۹۷  
true
true
میزگرد تسنیم درباره قانون “دولت ملی یهود”-۱| سلطان شاهی: اسرائیل به آخر خط رسیده‌ است/ قانونی برای بقاء و دیگر هیچ + فیلم

به گزارش گروه بین‌الملل امتداد نیوز، پیش نویس قانون ” دولت یهود ” که برپایه ” قومیت ” است، اخیرا  به تصویب نمایندگان پارلمان رژیم صهیونیستی رسیده است . براساس این قانون، رژیم صهیونیستی دولت قومی برای ملت یهود است و فلسطین نیز سرزمینی برای این ملت  است.

 به منظور بررسی پیامدهای داخلی  و خارجی چنین  قانونی میزگردی با حضور دو نفر از کارشناسان برجسته تحولات فلسطین برگزار کردیم.  “علیرضا سلطان شاهی”  رئیس سابق مرکز مطالعات فلسطین در این نشست تحلیلی ابعاد مختلف قانون دولت یهود را مورد بررسی  قرار داد.

محورهای مهم این نشست

  • در حقیقت،  صهیونیسم  از زمان  تولدش  تاکنون  دوره هایی  را  گذرانده است.  یعنی  ظرف این ۷۰ سال همه هزینه ها را  کرده  و تمام  تلاش  خود  را به کار گرفته است.
  •  بعد از دوره  تثبیت  می خواست  به  اعراب ، کشورهای  مسلمان  و دنیا  بگوید  حالا  که  نتوانستید  مرا  از بین  ببرید، باید  تل آویو  را  به رسمیت  بشناسید. با این  به رسمیت شناختن دولت یهود مشروعیت پیدا می کرد. این  مشروعیت بخشیدن از سال ۱۹۷۷ با پیمان کمپ دیوید  شروع  شد  و در اوائل دهه ۹۰  به  نقطه اوج خود  در کنفرانس  مادرید  رسید.  یعنی  صهیونیست ها  تمام  توان  و تلاش خود را به کار گرفتند  تا این مشروعیت  بخشی  حاصل  شود.
  • وقتی که  ۱۴ میلیون یهودی  در جهان وجود  دارد  چرا باید ۵ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر در فلسطین اشغالی سکونت داشته باشند؟
  • یهودیان  در بحث هزینه  و فایده  به  این نتیجه رسیده اند  که  اگر رژیم صهیونیستی  برای  ما نتیجه  داشت یا نداشت  دیگر نباید در این زمینه سرمایه گذاری کرد،  باید از اینجا  به مکان  دیگری  توجه  کنیم.
  • دولت راستگرا در فلسطین اشغالی  همچنان  تداوم  خواهد داشت.  یهودیان  نژاد پرست  این سرزمین  دیگر از موضع ” دولت ملی یهود ”  کوتاه  نخواهند آمد،  زیرا مجبورند  که  در فلسطین اشغالی زندگی کنند  و هیچ راهی غیر از این ندارند.
  • این  قانون سبب ایجاد ناآرامی  در  جامعه صهیونیستی  می شود  زیرا  در این  جامعه  افرادی هستند  که  قانون  دولت  ملی یهود را قبول ندارند  و آن را  تحمل  نخواهند کرد.  همچنین این قانون سبب می شود که بین هم پیمانان  یهود  و تل آویو تنش  و اختلاف به وجود آید.
  • وقتی که  ترامپ  به کاخ سفید راه  یافت،  اصلا  درباره  شهرک ها سخنی نگفت. او یک وعده  داد  که به آن عمل کرد  و آن هم انتقال سفارت آمریکا به  قدس بود.  اتفاق دیگری که  این دوره رخ داد،  بی توجهی  ترامپ به جایگاه میانجیگری آمریکا  بود.
  • اکنون بحث این است  که عادی سازی  روابط  با تل آویو  دیگر تمام شده  و آن طوری  که  در رسانه ها اعلام  شده “محمد بن سلمان” ولیعهد عربستان  می خواهد  به  فلسطین اشغالی  سفر کند.

متن کامل این نشست در زیر می آید: 

” علیرضا سلطان شاهی”  با اشاره  به تصویب  قانون دولت یهود در پارلمان  رژیم  صهیونیستی  گفت:  تصویب  این  قانون رخداد جدیدی  نیست.  وقتی  که ” تئودور هرتسل ” پس از دادگاه های معروف  به ” دریفوس” ( ۱)  در فرانسه  فعالیت خودش را  شروع کرد،  کتابی تحت عنوان ” Jewish state ”  یعنی ” دولت یهودی ”  نوشت.  پیش  از او هم  ” مارکس ”  کتابی تحت عنوان ” مسئله یهود ” منتشر کرد  و به این  موضوع  پرداخت  که ما چطور می توانیم  این مسئله قدیمی  یهود  را  حل کنیم.  در کنگره ” بال ” ( ۲ )  سردمداران  یهود جمع  شدند  تا  دولت یهودی  را  تاسیس کنند  و  به گمان  خودشان  مسئله قدیمی یهود  را  با تشکیل  این دولت  حل  و فصل کنند.

اعلامیه بالفور و تشکیل وطن ملی یهود

رئیس سابق  مرکز مطالعات فلسطین  با اشاره  به  صدور اعلامیه بالفور ۲۰ سال  پس از برگزاری کنگره  بال  در سوئیس گفت:  لندن  در این اعلامیه  آورده است  ما  تشکیل  وطن  ملی  یهود  را  در فلسطین  تایید  می کنیم  به شرطی  که  حقوق ملی  و مذهبی سایر اقوام  به خطر نیفتد.  در این اعلامیه بر وطن ملی یهود  تاکید شده است  البته  در طرح  تقسیم  فلسطین  این  سرزمین  به ۳ بخش  تقسیم  شد.  یهودی،  فلسطینی  و بین المللی  که  همان قدس است.  وقتی  که  رژیم صهیونیستی  در سال ۱۹۴۸ تشکیل  شد،  قرار بود  بر اساس همین  طرح  تقسیم  دولت یهودی  تشکیل شود، اما  صهیونیست ها خیلی  فراتر از آن عمل  کردند  و بخش های  زیادی  از مناطق  فلسطین نشین  و حتی قدس  را  به اشغال  خود  درآوردند.

صهیونیسم معادل نژاد پرستی

وی  درباره  ادعای  رژیم صهیونیستی مبنی  بر اینکه  تنها حکومت  دموکراتیک  در غرب آسیاست، اظهار داشت: جهان به  دموکراسی ادعایی  تل آویو نرسید.  کارنامه  رژیم  صهیونیستی  حاکی  از نژاد پرستی بود.  به همین  دلیل،  مجمع عمومی سازمان ملل  در سال ۱۹۷۵ قطعنامه ای  را  تصویب کرد که  صهیونیستم  معادل  نژاد پرستی  شناخته شد  و دنیا  به این  قطعنامه رای  مثبت داد.

 قانون دولت یهود مرحله ای از یک روند

این  پژوهشگر تحولات  فلسطین  درباره  چرایی  تصویب  قانون  دولت یهود  در شرایط  کنونی  گفت: شرایطی  در جامعه صهیونیستی ، منطقه  و جهان  فراهم  شد  تا این قانون  در پارلمان  رژیم صهیونیستی  به  تصویب رسید. در اینجا  باید گفت  که  The Jewish nation state law   یعنی ” قانون  دولت ملی یهود” اینکه می گویند  قانون دولت یهود  درست  نیست.  به هرحال،  این  قانون  یک  مرحله  از یک روند است.  یعنی  نباید  به آن  مقطعی  و در چارچوب همین  زمان  نگاه  کرد. در حقیقت،  صهیونیسم  از زمان  تولدش  تا کنون  دوره هایی  را  گذرانده است.  یعنی  ظرف این ۷۰ سال همه هزینه ها را  کرده  و تمام  تلاش  خود  را به کار گرفته است.  برخی معتقدند  باید ۳۰ سال قبل به این مدت اضافه  شود یعنی  از سال ۱۹۱۷ که  اعلامیه  بالفور صادر شد.  پس  انگلیس ها  تلاش کردند ۳۰ قبل  از تشکیل  دولت یهودی  پایه این  دولت را  بریزند  و ۲۰  سال  قبل  هم پخت و پز سیاسی  و دیپلماتیک  آن انجام  شد یعنی  یک  پرسه  بیش  از ۱۰۰ سال  صورت  گرفت  البته  اگر  مهاجرت یهودیان  به فلسطین  را  از ۱۸۸۱ لحاظ  کنیم.  این  مدت  بالای  ۱۳۰ سال می شود.

  ۳۰ سال دوره تثبیت

وی افزود: بعد  از تشکیل دولت  صهیونیستی  دوره  تثبیت این  دولت ۳۰ سال  طول  کشید.  در این مدت،  صهیونیست ها به کشورهای عربی  و جهان  طی ۴ جنگی  که  انجام  دادند،  اثبات  کردند  که توانایی  دفاع  از خود را  دارند.  رژیم صهیونیستی  در این ۴ جنگ  کاملا  دست  برتر را  داشت.  بعد از دوره  تثبیت  می خواست  به  اعراب ،  کشورهای  مسلمان  و دنیا  بگوید  حالا  که  نتوانستید  مرا  از بین  ببرید،  باید  تل آویو  را  به رسمیت  بشناسید.  با این  به رسمیت شناختن دولت یهود مشروعیت پیدا می کرد. این  مشروعیت بخشیدن از سال ۱۹۷۷ با پیمان کمپ دیوید  شروع  شد  و در اوائل دهه ۹۰  به  نقطه اوج خود  در کنفرانس  مادرید  رسید.  یعنی  صهیونیست ها  تمام  توان  و تلاش خود را به کار گرفتند  تا این مشروعیت  بخشی  حاصل  شود.

انقلاب ایران برهم زننده نقشه صهیونیست‌ها

این کارشناس  تحولات فلسطین  پیروزی  انقلاب اسلامی ایران را  سدی  در برابر مشروعیت بخشی  به رژیم صهیونیستی  دانست  و اظهار داشت:  این انقلاب سبب  شد تا نقشه های صهیونیست ها آن طوری که  می خواستند،  پیش نرود.  شما می دانید  صهیونیست ها با  آن ۴ جنگی  که به راه انداختند، دولت های عربی  را  شکست  دادند  و حتی گروه های  جهادی،  چپ  و ناسیونالیستی  را  زمین گیر کردند  و آنها را از عرصه  تحولات فلسطین  دور ساختند اما  پیروزی انقلاب در ایران،  نقش اسلام  و مردم  را  به عرصه  تحولات  بازگرداند  و در روند مشروعیت بخشی  به تل آویو  خلل  ایجاد کرد  به طوری  که  در سال ۱۹۸۷  یک نوع  دست پاچگی  برای  صهیونیست ها  به وجود آمد  که  دهه ۹۰  سرسخت ترین افراد  را به پای  میز مذاکره  کشاند. ” اسحاق شامیر” ا صلا اهل  مذاکره  نبود.  او به عنوان نخست وزیر رژیم صهیونیستی  در کنفرانس  مادرید  حضور یافت  زیرا  در آن زمان،  جریان تندروی صهیونیستی  به مشروعیت  نیاز داشتند.  کنفرانس  مادرید  به نشست اسلو  در سال ۱۹۹۳ منجر شد و یکسال بعد هم  کنفرانس صلح اردن برپا  شد  اما این  رخدادها  آن چیزی  نشد  که  صهیونیست ها  می خواستند  لذا  روند  مشروعیت بخشی  به رژیم صهیونیستی  همچنان  ادامه  دارد.

تل آویو دولتی نامشروع

وی با بیان اینکه تنها جمهوری اسلامی ایران نیست که رژیم صهیونیستی  را  نامشروع  می داند،  تصریح کرد: به اعتقاد بسیاری  دولت صهیونیستی همچنان  نامشروع  است.  این رژیم  از لحاظ سرزمینی،  حکومتی  و حاکمیتی  مشکل  دارد.  هنگامی که  ” ایهود اولمرت ”  می خواست نخست وزیر  رژیم صهیونیستی  شود،  اعلام  کرد ” من می خواهم  مرزهای  اسرائیل را  تعیین کنم. ”  یعنی هنوز  مرزهای  این رژیم  مشخص  نیست.  هنوز جمعیت  این رژیم  معلوم  نیست  زیرا  هر روز تعدادی  یهودی  وارد فلسطین اشغالی  می شوند و عده  دیگر خارج،  این  در حالی  است  تعدادی عضو جامعه صهیونیستی هستند اما در دیگر کشورها  سکونت دارند.  در حقیقت،  در رژیم صهیونیستی تثبیت جمعیتی  وجود  ندارد.

دولت یهودی بهانه ای برای استعمار

این پژوهشگر تحولات فلسطین درباره صهیونیستم جهانی گفت: بنده  بین  قدرت ها و صهیونیسم جهانی تفاوتی قائل  نیستم.  وقتی که  ۱۴ میلیون یهودی  در جهان وجود  دارد  چرا باید ۵ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر در فلسطین اشغالی سکونت داشته باشند؟البته  خود صهیونیست ها  این تعداد  را حدود ۶ میلیون نفر اعلام می کنند  ولی  آمارها  نشان می دهند،  حدود ۸۰۰ هزار یهودی  با گذرنامه های صهیونیستی در بیرون از فلسطین اشغالی زندگی می کنند. حال سئوال  این است  چرا این ۵ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر ساکن فلسطین اشغالی هستند  و آن ۸ میلیون یهودی در این سرزمین حضور ندارند؟  چرا خیلی  از یهودی های  آفریقای جنوبی  و آمریکای لاتین  و آرژانتین  به فلسطین اشغالی  نمی روند؟  مگر قرار نبود  در فلسطین  دولت یهودی تاسیس شود؟ در اینجا می توان  گفت که  اولا قرار نبود این دولت  در فلسطین تاسیس شود. یعنی  یهودیان اصلا این چنین بنایی نداشتند. بحث آن مفصل است سر کشف نفت در غرب آسیا  و اینکه استعمار باید جا پایی  در منطقه داشته باشد،  بهترین بهانه هم برپایی دولت یهود است.

بی فایده بودن رژیم صهیونیستی

سلطان شاهی با مطرح کردن  این پرسش ” آیا صهیونیست ها طی حدود  ۱۴۰ سال گذشته پروژه شان به نتیجه رسیده است یا خیر؟ ” گفت:  صهیونیست ها  طی این مدت کاملا هزینه کردند  و تمام امکانات خود  را  به کارگرفتند  تا دولت یهود  را  در فلسطین  تثبیت  و به  آن مشروعیت بخشند.  این در حالی است  که  انگلیس  در تاسیس  رژیم صهیونیستی  کمک کرد  و آمریکا نیز در تحکیم آن.  در حقیقت، غرب  با  تمام امکانات خود  وارد  میدان شد  اما  این  مسائل سبب  نشد  که  صهیونیست ها  در بحث تثبیت  و مشروعیت بخشی  موفق  شوند.  در اینجا باید  به  این نکته  اشاره  کرد،  یهودیان  در بحث هزینه  و فایده  به  این نتیجه رسیده اند  که  اگر رِژیم صهیونیستی  برای  ما نتیجه  داشت یا نداشت  دیگر نباید در این زمینه سرمایه گذاری کرد،  بایستی  از اینجا  به مکان  دیگری  توجه  کنیم.  مثل آسیای  جنوب شرقی  با  بیشترین  بازارها،  ارزان ترین  مواد اولیه،  ارزان ترین  نیروی  کار هنگ کنگ ظرف ۹۹  سال تحت اجاره انگلیس،  الان آماده ایجاد چنین پایگاهی برای یهودیان است.  بعد از آن آمریکای لاتین که اینها بحث های دیگری است.

مهاجرت یهودیان

این کارشناس تحولات فلسطین  درباره  چشم انداز سرنوشت یهودیان  ساکن فلسطین اشغالی  گفت:  بیشتر این  یهودیان  نسل دوم  مهاجرین  به فلسطین هستند.  با توجه  به  شرایط  موجود ،  آن دسته از یهودیانی  که  بتواند ادامه  دهند،  کاملا  شرایط  برایشان  دشوار خواهد بود اما  یهودیانی که نتوانند  این شرایط  را  تحمل  کنند،  حتما  از فلسطین  مهاجرت  خواهد کرد.  براساس  بررسی  که  بنده  در مورد نخبگان  مالی، علمی ، رسانه ای  و حتی  ورزشی  انجام  دادم،  جامعه  صهیونیستی  فاقد  چنین نخبگانی  است.  نخبگان  یهودی  در این عرصه ها همگی  خارج  از فلسطین اشغالی زندگی می کنند. هرکس  که توان  داشته  از فلسطین اشغالی خارج شده است.

 فلسطین آخر خط

وی افزود: یهودیانی که  مجبورند  در فلسطین  اشغالی باشند،  آنجا برای آنان آخر خط است.  اینان  برای اینکه  خودشان  را  با چنگ  و دندان  در فلسطین  حفظ  کنند،  نیاز دارند،  چارچوب  فکری،  ملی  و قومی  برای  خودشان  درست  و بر آن  تاکید  کنند.  قانون دولت ملی یهود یعنی همین.  شما نگاه  کنید از سال ۱۹۷۷ که  حزب راستگرای  لیکود  در انتخابات  رژیم صهیونیستی  پیروز شد،  تاکنون راستگرایان  و احزاب مذهبی  قدرت شان  در این رژیم  تقویت شده  به طوری  که  در دوره پانزدهم  کنست  ” پارلمان ”  توانستند،  بدون ائتلاف  دولت تشکیل دهند. اکنون دولت نتانیاهو دارای چنین وضعیتی است. وی  طولانی ترین  دولت راستگرا و مذهبی  را  تشکیل  داده  و خود  و خانواده اش برای  صهیونیسم  هزینه  پرداخت کرده است.  نتانیاهو  ضمن آنکه  راستگراست،  نسبت به پدیده های روز  کاملا  آگاه است  و از تمام ابزارها  نظیر دیپلماسی عمومی  استفاده  می کند  لذا  از محبوبیت اجتماعی برخوردار است.  بنده  معتقدم، دولت راستگرا در فلسطین اشغالی  همچنان  تداوم  خواهد داشت.  یهودیان  نژاد پرست  این سرزمین  دیگر از موضع ” دولت ملی یهود ”  کوتاه  نخواهند آمد  زیرا مجبورند  که  در فلسطین اشغالی زندگی کنند  و هیچ راهی غیر از این ندارند.

ایجاد نا آرامی 

این کارشناس تحولات فلسطین  درباره پیامدهای  قانون دولت یهود گفت: این  قانون سبب ایجاد ناآرامی  در  جامعه صهیونیستی  می شود،  زیرا  در این  جامعه  افرادی هستند  که  قانون  دولت  ملی یهود قبول ندارند  و آن را  تحمل  نخواهند کرد.  همچنین این قانون سبب می شود که بین هم پیمانان  یهود  و تل آویو تنش  و اختلاف به وجود آید.  مثلا  یکی  از سیاسمتداران صهیونیست گفته است  دروزی ها کارهای  زیادی  برای تل آویو انجام داده اند.  این قانون دروزی ها را از ما ناراحت کرد، ضروری بود که با انجام اصلاحاتی در قانون مزبور آنان را مشمول  قانون جدید  می کردیم.  یعنی قانون دولت ملی یهود فضا را نسبت به هم پیمانان یهودیان و مخالفان متشنج می کند.

تقویت سیاست دشمن تراشی

وی با اشاره به سیاست دشمن تراشی تل آویو تصریح کرد: بعد از این صهیونیست ها نه  از موضع قدرت  بلکه  از موضع  ضعف نیاز دارند تا جایی  که  امکان دارد،  دشمن ترشی خودشان  را  قوی کنند  تا  بتوانند  تمام  کاسه  و کوزه ها  را  سر او بشکنند.  مثلا  بحث  ایران هراسی  که  مطرح  می کنند،  اصلا نیاز بدان دارند.  چنانچه  صهیونیست ها  برای  بقای  خود  مقابل  طرفی  مثل ایران  قرار بگیرند  که  قائل  به  موجودیت رژیم صهیونیستی  نیست،  این موضوع  فضا را  ناآرام تر می کند  مگر اینکه  یک  کدام  از این  دو طرف  از موضع  خود  دست بردارد.  این موضوع  بستگی  به مقاومت  دو طرف  در این رویارویی  دارد. شما ملاحظه می کنید  که  نشانه های  این  رویارویی چطور در حال افزایش است.

نگاه با چشم تل آویو

سلطان شاهی در بخش دیگر از سخنانش  با بیان اینکه  توسعه شهرک های صهیونیست نشین نقطه اختلاف  و برخورد تل آویو  با روسای جمهوری  قبلی آمریکا بود،  گفت:  هر رئیس جمهوری که  با گسترش  این شهرک ها  مخالفت  می کرد،  صهیونیست ها برایش مشکلات بزرگی به وجود می آوردند، اما وقتی که  ترامپ  به کاخ سفید راه  یافت،  اصلا  درباره  این شهرک ها سخنی نگفت. او یک وعده  داد  که به آن عمل کرد  و آن هم انتقال سفارت آمریکا به  قدس بود.  اتفاق دیگری که  این دوره رخ داد،  بی توجهی  ترامپ به جایگاه میانجیگری آمریکا  بود.  به قول آقای  رویوران واشنگتن با نگاه  تل آویو به  موضوع  فلسطین  نگاه کرد  به گونه ای  که رئیس تشکیلات خود گردان فلسطین گفت ” از نگاه ما آمریکا  دیگر میانجیگر منصفی  نیست. ”  آمریکایی ها نیز به فلسطینی ها گفتند ” چنانچه به شما این فرصت داده شد که با یک اختیاراتی  پای میز مذاکره  به توافق رسید که رسیدید  و گرنه این فرصت دیگر تمام شده است. آلان باید فقط امضاء کنید.”  شما ملاحظه می کنید که  در شرایط کنونی  دولت آمریکا  طرف فلسطینی  را هیچ می انگارد  و هیچ جایگاهی  برای آن  قائل  نیست.

پیغام به هواداران  صهیونیسم

 وی افزود: یک ویژگی دیگر دوره ترامپ این است  که  به تمام هواداران  پنهان صهیونیسم  در منطقه  پیغام  داده  از این  به بعد روی بازی کنند.  شما می دانید  که  در غرب آسیا  دو جبهه  وجود  دارد،  یکی  جبهه مقاومت  و دیگری  جبهه صهیونیستی  است .  در حقیقت،  درنشست آناپولیس در سال ۲۰۰۷ این  مرزبندی کاملا مشخص شد. در آنجا جبهه مقاومت تعریف شد  و گفتند  که عرب ها، صهیونیست ها، غربی ها  و آمریکایی ها همگی  در یک صف قرار بگیرند  و جبهه مقاومت  در طرف دیگر.  پس از این نشست بود  که اختلافات  و درگیری ها  بین  دو طرف  شروع شد.  صهیونیست ها ۳ بار به  نوار غزه حمله کردند.  جنگ داخلی  را  در سوریه  شعله ور ساختند  و  در موضوع هسته ای به  شدت ایران  را  تحت فشار  قرار دادند  و مقاومت  را  در تمام عرصه ها  درگیر کردند  تا  توان این جبهه  را  کاهش دهند.

 معامله قرن

این کارشناس تحولات فلسطین با بیان اینکه در جریان  درگیری با جبهه مقاومت حامیان پنهان تل آویو  با صهیونیست ها همراهی کردند، گفت: عربستان و سایر شیوخ  حوزه  خلیج فارس در پرونده ایران چطور هزینه کردند. همچنین  در جنگ های  نوار غزه  خیانتی  که  این  کشورها  به فلسطینی ها کردند،  کاملا مشهود است. اکنون بحث این است  که عادی سازی  روابط  با تل آویو  دیگر تمام شده  و آن طوری  که  در رسانه ها اعلام  شده ” محمد بن سلمان ” ولیعهد عربستان  می خواهد  به  فلسطین اشغالی  سفر کند. اینها  کاملا  در جبهه صهیونیست ها  قرار دارند. با کمک این چنین حامیان هم اکنون روند سازش کاملا به سود تل آویو است. قدس  را  که می خواست، گرفت. سکوت  و انفعال  بر پرونده شهرک های صهیونیست نشین حاکم شد، قانون  دولت ملی یهود به تصویب رسید.  تمام اینها چیزی جزء معامله قرن نیست.

نقطه اوج بحران

وی با بیان اینکه آمریکا تمام  توان خود  را  به کارگرفته  تا  قرار داد معامله قرن  امضاء شود،  گفت: واشنگتن  و متحدانش معتقدند که مخالفان ” معامله قرن ” باید  از سر راه  برداشته شوند  زیرا مانعی بر سر راه امضای  این  قرارداد  و به سرانجام رسیدن  پرونده  فلسطین هستند.  شما ملاحظه  می کنید  که چطور بحث براندازی مطرح شده است. آنها می گویند تا حالا مماشات کردیم.  جنگ های  نیابتی به راه انداختیم .  فشار و تحریم  وارد  کردیم. اگر این مسائل جواب نداد،  از این به بعد جنگ است.  این  نقطه  تقابل  و نقطه  اوج  بحران  در همین  دوره  است.  یعنی  خیلی صف بندی ها مشخص  است  و همانطوری  که  عرض  کردم  یک طرف  باید  در این رویارویی  شکست را بپذیرند و  کنار بکشد یا بجنگند تا یک طرف پیروز شود.  یعنی  جبهه مقاومت  و جبهه صهیونیستی  شفاف ترین  دوره  خود  را  طی  می کنند،  حال باید  دید  چه  اتفاقی  در آینده خواهد افتاد.

ناتوی عربی در جبهه صهیونیسم

وی  در پاسخ  به  این  سئوال ” آیا طرح  تشکیل ناتوی عربی  در راستای رویاروی  جبهه صهیونیستی با جبهه  مقاومت است؟ ”  گفت:  بله، در واقع  اعراب به سمت جبهه صهیونیستی  می روند. اکنون آمریکا هیچ  فضا یا فرصتی  را  نگذاشته  تا کشوری  میان این دو جبهه  قرار بگیرد.  تمام  کشورهای منطقه باید  مشخص  کنند  که  در کدام جبهه  قرار دارند.

سبقت کشورهای عربی

این کارشناس  تحولات فلسطین تصریح  کرد: کشورهای عربی  منطقه در پیروی  از سیاست های کلی جهان  که  صهیونیسم  و قدرت ها  آنها  را  طراحی  می کنند،  در حال سبقت گرفتن  از یکدیگر هستند و هر کدام  که  بهتر  بتوانند  انجام دهند  به عنوان  نفر اول  شناخته  می شوند.  شما نگاه کنید  که زمانی  عربستان در منطقه هیچ کاره  بود  و کل  پرونده  فلسطین در اختیار مصر بود.  شما ببینید الان  از مصر خبری است،  اصلا  کسی  احوال رئیس جمهور مصر را  می پرسد؟  این کشور در جریان بیداری اسلامی فلج شد  و در آن  طراحی  که  کردند،  کشورهای عربی  که  برای  خودشان  زمانی  جایگاهی  داشتند،  الان از بین رفته اند.  تمام کشورهایی  که می توانستند  برای رِژیم صهیونیستی  به صورت  بالقوه  شاخ باشند، ارتش  و قدرت اقتصادیشان از بین رفته است.  لیبی ، مصر، سوریه،  عراق و  یمن  را  نگاه  کنید  چه بلایی  به  سرشان  آمد. این  یعنی  انهدام  امت  اسلامی  با پول  خودش.  اکنون  شما  کشورهای عربی  منطقه  می بینید  که  ارتش آنها  بتواند  در برابر رژیم صهیونیستی عرض اندام  کند؟  اینکه  ولیعهد عربستان  سخنی گفت  و پدرش  برعکس آن را بیان کرد.  اینها  برای آن  است  تا  توجه ما به یک تصویر جلب کنند،  نه  فیلم یک رخداد را از ابتدا  تا  انتها مشاهده  کنیم.

انتهای پیام/

true
برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false